اخبارنشست های علمی

بررسی ماهیت و کارکرد ارز مجازی و تاثیر آن بر آینده حاکمیت

نشست تخصصی «بررسی ماهیت و کارکرد ارز مجازی و تاثیر آن بر آینده حاکمیت»

 روز ‏سه‏ شنبه ۱۳ آذر نشست تخصصی بررسی ماهیت و کارکرد ارز مجازی و تاثیر آن بر آینده حاکمیت با حضور و مدیریت دکتر محمدمهدی فتوره‌چی، پژوهشگر ارتباطات و فضای مجازی و مدیر گروه رسانه، فرهنگ و آینده پژوهی موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و همکار پژوهشگر وی در طرح حاکمیت اینترنت، فرهاد فروغی، دانشجوی دکترای مطالعات جهان در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد.

محمدمهدی فتوره چی. فرهاد فروغی

در ابتدای این نشست، دکتر فتوره‌چی به مسائل مربوط به حاکمیت اینترنت پرداخت و گفت: این مسائل به گونه ای است که از یک منظر و حوزه خاص به آن نمی‏توان ورود کرد و نیاز به انجام مطالعات میان رشته ای و ایجاد یک تیم پژوهش از حوزه های مختلف دارد. برای بررسی حاکمیت اینترنت باید یک نگاه جامع نگر داشته باشیم و به همه ابعاد اجتماعی، فرهنگی، امنیتی و غیره توجه کنیم. در این مطالعات، ما به دنبال بهره گیری از تجربیات جهانی بویژه کشورهای توسعه یافته و پیشرفته اسلامی هستیم.

مدیر گروه رسانه و فرهنگ موسسه با اشاره به بحث ارزهای دیجیتال، گفت: ارزهای دیجیتال هم یکی از مباحث و موضوعات چالش برانگیزی است که امروزه می تواند حکمرانی اینترنت را به چالش بکشد و نقضی بر حاکمیت دولت ها بر اینترنت باشد.

این پژوهشگر فضای مجازی در انتها گفت: هدف از این مطالعات، کمک به سیاستگذاران در پیاده سازی الگویی مطلوب با رویکرد بومی و با حفظ منافع ملی کشور است. لذا سیاستگذاری در این حوزه خیلی مهم است که باید در دو سطح کلان و میانی تعیین شود و این دو سطح باید در راستای پیاده سازی الگوی حکمرانی خوب قرار گیرد.

در ادامه نشست، فرهاد فروغی با بیان مقدمه‏ای، گفت: حاکمیت به معنی اقتدار عالیه در یک سرزمین است. از نظر تاریخی، نقطه آغاز حاکمیت به قرارداد وستفالیا در سال ۱۶۴۸ بر می گردد. در این قرارداد حق استقلال در امور داخلی و تعیین سفیر به رسمیت شناخته شد.

فروغی ویژگی های حاکمیت را این چنین برشمرد و گفت: از ویژگی های حاکمیت می توان به سرزمینی بودن، حاکمیت داخلی، حاکمیت خارجی، هویت حاکم (مشروعیت) و مطلق یا ناقص بودن اشاره کرد. ارز مجازی در سه حوزه حاکمیت داخلی، حاکمیت خارجی و مطلق یا ناقص بودن حاکمیت تداخل پیدا می کند.

فرهاد فروغی با اشاره به بحث ارز مجازی افزود: ارز مجازی سرمایه ای دیجیتال است که به عنوان واسطه مبادله، مورد استفاده قرار می‌گیرد و خود برای تأمین امنیت مبادلات مالی، کنترل تولید پول و تأیید نقل و انتقالات از یک نظام رمزگذاری بسیار قوی استفاده می کند. کریپتوکارنسی از نظام کنترل غیر متمرکز استفاده می‌کند که در تقابل با نظام متمرکز بانکداری است. نظام کنترل رمزارزها از طریق یک دفتر کل توزیع شده یا بلاک چین انجام می‌شود. به طور عمومی بیت کوین به عنوان نخستین رمز ارز غیر متمرکز شناخته می‌شود که در سال ۲۰۰۹ و به دنبال بحران مالی جهانی به وجود آمد.

معامله با بیت کوین از طریق یک کیف پول، کلید شخصی و کلید عمومی و در چارچوب یک دفتر کل توزیع شده انجام می‌شود.

امنیت معاملات بیت کوین از طریق یک سیستم رمزگذاری و مشارکت کاربران در سیستم بلاک چین تأمین می‌شود. از این طریق سازندۀ بیت کوین بر مشکل خرج دوگانه  که مانع از کاربرد جدی ارزهای مجازی می‌شد غلبه کرد.

فروغی ویژگی های ارز مجازی غیر متمرکز را اینطور بیان کرد: استفاده از نظام بلاک چین، قابلیت استفاده از نام مستعار، غیر متمرکز و نظیر به نظیر.

فروغی تداخل ارز مجازی با مفهوم حاکمیت را این موارد دانست:

  • شکستن انحصاردولت‌ها در نظام مالی داخلی
  • عدم امکان کنترل بر نقل و انتقال پول
  • قانون گریزی: استفاده از دارک نت، خرید و فروش کالاها و خدمات غیر قانونی، پولشویی، اخاذی، حملات سایبری

             نمونه: وبسایت   silk road و حملۀ wanna cry

  • امکان استفاده از بیت کوین به عنوان وسیلۀ پس انداز در کشورهایی که با بحران مالی رو به رو هستند
  • فرار سرمایه. بسیاری از کشورها برای میزان سرمایه‌ای که هر نفر در طول یک سال می‌تواند از کشور خارج کند محدودیتی گذاشته‌اند.
  • ارزهای مجازی می‌توانند ابزاری برای تأمین مالی تروریسم از خارج از کشور شوند. در گذشته وب سایت‌هایی در نت سیاه یا در شبکۀ اینترنت وجود داشته‌اند که برای داعش یا القاعده کمک جمع آوری ‌کرده‌اند.

این پژوهشگر مطالعات فرهنگی مزایای ارز مجازی را نیز اینگونه دسته بندی کرد: دسترسی به خدمات مالی برای کسانی که به بانک دسترسی ندارند. در حال حاضر تخمین زده می‌شود که ۲٫۵ میلیارد نفر در جهان به نظام بانکی دسترسی ندارند. تجربۀ M Pesa  در غنا، نمونه‌ای موفق بود. ارز مجازی می‌تواند ابزاری برای دور زدن تحریم باشد. حذف هزینۀ اضافی مبادلات و صرفه جویی در زمان از دیگر مزایای ارز مجازی است.

فرهاد فروغی در پایان سخنان خود تجربۀکشورهای گوناگون جهان را در برخورد با ارز مجازی بیان کرد و گفت: کشورهای گوناگون جهان را از نظر قانون گذاری به چهار دسته می‌توان تقسیم کرد:

الف:ممنوعیت کامل: چین، بنگلادش، نیجریه، اکوادور، قرقیزستان و ..

چین به شکل گام به گام از سال ۲۰۱۳ استفاده و تولید  بیت کوین را ممنوع کرد. دلایل این تصمیم را می‌توان اینگونه خلاصه کرد:

  • حذف ریسک از بازار مالی داخلی که احتمالاٌ مهمترین دلیل است؛
  • جلوگیری از نظام بانکی در سایه؛
  • حذف منابع استقراض غیر رسمی داخلی؛
  • محدود کردن نقل و انتقال بین المللی پول و جلوگیری از فرار سرمایه؛

ب: ممنوعیت جزئی: ایسلند که معاملات خارجی با بیت کوین را ممنوع کرده است؛

ج: تولید ارز مجازی ملی: روسیه

د: پذیرش همراه با قانونگذاری: آمریکا، اروپا و به طور کلی لیبرال دموکراسی ها. به طور کلی دولت‌ها به سه دلیل ممکن است بیت کوین را پذیرفته و در مورد آن قانون گذاری کنند:

  • حفاظت از کاربران بیت کوین
  • مقابله با پول شویی
  • اعمال قوانین مالیاتی

از راه های قانونگذاری نیز می توان به گسترش چارچوب های موجود (تجربۀ آمریکا و اتحادیۀ اروپا) و ایجاد چارچوب های جدید اشاره کرد.

 

 

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن