ویژه نامه ترجمان پژوهش های ارتباطی بامحوریت  “سواد رسانه ای”منتشرشد

ویژه نامه ترجمان پژوهش های ارتباطی بامحوریت “سواد رسانه ای”منتشرشد

ویژه نامه ترجمان پژوهش های ارتباطی بامحوریت  “سواد رسانه ای”منتشرشد

این ویژه­‌نامه به سردبیری ” دکتر مریم حق شناس” و به همت” انجمن سوادرسانه ای”و با مدیریت مسئولی” دکتر حسین ایمانی جاجرمی”و صاحب امتیازی “موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و سردبیری”دکتر محمد مهدی فتوره چی” گرد آوری و در پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی به نشانی www.SID.ir نمایه می شود.

در این شماره بر موضوع سواد رسانه ای توجه شده و حاصل مجموعه ای از مقاالت معتبر چاپ شده در پایگاههای معتبر نشریات علمی و نمایه شده در مجالت بین المللی (ترجیحاً ۲۱۰۲ به بعد) که حاوی مطالب علمی ارزنده و یافته های پژوهشی درخور توجهی است با موضوع ” تاریخچه، اسطوره، مفاهیم، مطالعات انجام شده در حوزهی سواد رسانه ای” و توسط تعدادی از اساتید، دانشجویان، پژوهشگران و محققان حوزه رسانه و ارتباطات ترجمه شده و در قالب مجموعه مقالات ارائه گردیده است.

برگزیده آنچه در این شماره نشریه میخوانید:

  • مقاله « سواد رسانه ای و مصرف گرایی متمرکز بر کودکان»، به اهمیت توسعه سواد رسانه ای در کودکان که روز به روز بیشتر در کانون بازاریابی امروزی قرار گرفته اند، اشاره دارد. در سه بخش متفاوت به مباحثی همچون بازاریابی هدفگیری شده به سمت کودکان، تأثیر منفی اغواگری تجاری بر رشد کودکان و اهمیت سواد رسانهای در میان خانواده ها و نیز مدارس با استفاده از آموزش سواد رسانهای تأکید میکند. توسعه سواد رسانه ای تنها چیزی است که میتواند کمک کند که کودکان پیام های تبلیغاتی را درک کنند و نیز توانایی آنها در تشخیص پیام های تجاری را بهبود بخشد.
  • مقاله « تاریخچه ای از سواد و آموزش رسانه »، تاریخچه سواد و آموزش رسانه را بررسی میکند. پس از بحثی در خصوص سواد، خاطر نشان میکند که آموزش رسانه در سه مرحله اصلی اتفاق افتاده است. اولین مرحله شامل تلاش هایی برای محافظت و واکسینه کردن کاربران یا مخاطبان در مقابل جنبه های منفی رسانه است. مرحله دوم مربوط به این ادعا است که رسانه در ذات خود ایدئولوژیک است و نقش آموزش رسانه این است که مخاطب را مجهز به مهارت هایی کند که بتواند رسانه را بهتر بشناسد و بنابراین، نسبت به پیامهای ایدئولوژیک نهفته در آن آگاه باشد. مرحله سوم مبتنی بر فلسفه ساختگرایی و معتقد است بهترین زمانی که آموزش اتفاق میافتد، زمانی است که دانش آموزان در عمل در تولید درگیر میشوند.
  • در مقاله « فهم سواد رسانه ای نوین: یک چهارچوب اکتشافی نظری»، چهارگونه سواد معرفی شده است. عالوه بر این، ده شاخص ظریف فراهم شده تا تأملی پیرامون این چهار گونه سواد صورت گیرد. همچنین تقسیم جدید دیگری پیشنهاد شده است که وب ۱٫۰ را از وب ۱٫۲ متمایز میکند.
  • مقاله «اسطوره سواد رسانه ای»، با توجّه به تحلیل هاروی. جی. گرف از قدرت اسطورهای مفهوم سواد، فنون و منظومه های فکری را که پیرامون سواد رسانهای با هم تلفیق شده اند تا این حوزه مطالعاتی را در راستای عملکرد سرمایهداری نولیبرال و نیز در راستای نقد آن بنا کنند، مورد بررسی قرار میدهد. با قرار دادن سواد رسانه ای در بستر تاریخی گسترده تر، استفاده ابزاری و زیست-سیاسی از رسانه ها در حوزه آموزش و با در نظر گرفتن نقش آموزش در ارتباط دادن تمایلات کودکان به انتظام اخلاقی و اقتصادی، چنین برداشت میشود که سواد رسانه ای، تازه ترین بازگویی از مجموعه ای از ایده هایی دیرپاست که به شیوه های مختلفی از اصلاح گران آموزشی متقدّم، نظریه پردازان ارتباطات توسعه دوران پس از جنگ جهانی دوم و مربیان رسانه های پادفرهنگی برگرفته شده است.
  • مقاله «سواد اطلاعاتی و سواد رسانه ای: تفاوتها و شباهتها»، به کاوش و بررسی رابطه بین این دو رشته از طریق نگاشت تجربی قلمرو آنها و بحث در مورد شباهتها و تفاوتهای آنها میپردازد. با استفاده از پایگاه دادههای علمی مبتنی بر وب، محتوا و مرزهای بین این دو رشته را معین و ترسیم میکند. طبق تفاوتهای آکادمیک این دو رشته از رویکردهای تحلیلی متفاوتی پیروی میکنند. بر اساس تحقیقات صورت گرفته در این مقاله، سواد رسانه ای، زیرمجموعه سواد اطلاعاتی نیست. اگرچه شباهتهایی بین این دو رشته وجود دارد. این دو زمینه دارای اهداف مشابه و از نظر محدوده موضوعی، خاستگاه و عناوین، همپوشانی دارند. این دو رشته میتوانند به وسیله مشارکت باهم زمینه های مشترک برای همکاری جهت ارتقای سوادی جدید در جامعه معرفتی پیدا کنند.
  • مقاله« سواد رسانه خبری و مشارکت سیاسی: چه رابطهای میان این دو وجود دارد»، با تمرکز بر سنجش سواد رسانه خبری و با تأکید بر دانش رسانه ای، به دنبال دستیابی به کانون کنترل رسانه است. یافته های این مقاله نشان میدهد که سواد رسانه خبری، ارتباطی با فعالیت سیاسی ندارد اگرچه برخی ابعاد سواد رسانه خبری با سطوح پایینتری از اعتماد سیاسی مرتبط است.
  • مقاله «اصل سیاست رسانه محور: پیش بهسوی رویکردی جامع در ارتباطات سیاسی»، یک چهارچوب نظری به نام اصل سیاستِ رسانه محور (سیاست- رسانه- سیاست) را گسترش میدهد. هدف این اصل، فراهم آوردن بنیادی مفهومی است تا بر اساس آن، روشی جامع برای شرح نقش رسانه های خبری در فرآیندهای سیاسی ایجاد شود. این بحث به سه بخش عمده تقسیم میشود؛ بخش نخست برخی از نظریه های مهم در ارتباطات سیاسی را بررسی میکند که به صورت بلوک های ساختمانی ناظر بر اصل سیاستِ رسانه محور هستند؛ بخش دوم، از یافته های متنوع مطالعاتی استفاده میکند تا سودمندی اصل سیاستِ رسانه محور را شرح دهد. و بخش سوم برخی از استثنائات اصل سیاستِ رسانه محور را آشکار میسازد.
  • مقاله «سواد رسانه ای و حقوق ارتباطات: فردگرایی اخالقی در محیط جدید»، با بررسی برخی از چالش­های اخلاقی که شهروندان در حال حاضر در دنیای دیجیتال با آن روبرو میشوند، استدلال میکند که یک چارچوب مبتنی بر حقوق برای رسیدگی به چالشهای مطرح شده برای آموزش سواد رسانه ای مورد نیاز است.

دانلود ویژه نامه سواد رسانه ای