امکان زیستن برای همگان
خانه فقط چهار دیوار و یک سقف نیست. جایی است برای زندگی، امنیت، خانواده، روابط اجتماعی، دسترسی به فرصت‌های شهری و احساس تعلق به شهر.
اما برای میلیون‌ها مستأجر، «خانه» به مسئله‌ای دائمی تبدیل شده است: تمدید قرارداد، افزایش اجاره، جست‌وجوی خانه‌ای تازه، کوچک‌تر شدن فضای زندگی، دورتر شدن از محل کار و شبکه‌های اجتماعی، و گاه ناگزیر شدن به ترک شهری که در آن زندگی و کار کرده‌اند.
در این میان، پرسش فقط این نیست که «چرا مردم خانه‌دار نمی‌شوند؟» پرسش مهم‌تر این است:
چگونه می‌توان مستأجر بودن را از یک وضعیت ناامن و موقت، به شکلی پایدار و محترمانه از زندگی شهری تبدیل کرد؟
ویژه‌نامه «امکان زیستن برای همگان» به مناسبت روز جهانی مستأجران، به این پرسش‌ها پرداخته است؛ با نگاهی جامعه‌شناختی و شهری به تجربه زندگی مستأجران در ایران و به‌ویژه تهران.
در این ویژه‌نامه می‌خوانید:

1. مشکل اجاره‌نشینی و ضرورت بازگشت جامعه‌شناسی به مسئله اجاره در شهرها
2. زیستن در وضعیت دائمی تمدید؛ زنان مجرد و ناامنی سکونتی در تهران
3. بازتولید نابرابری؛ شکاف میان نسل مالکان و نسل مستأجران
4. بدمسکنی استیجاری و انواع فرم‌ها
5. جغرافیای طرد؛ رانده شدن مستأجران از شهرهای بزرگ
6. زیست‌جهان مستأجر در شهر تهران
7. همبستگی و ضرورت تشکل‌یابی مستأجران
8. و «موجر علیه مستأجر؟»؛ چرا شاید لازم باشد صورت مسئله را عوض کنیم.
    

این ویژه‌نامه حاصل کار پژوهشی بخش مطالعات شهری و منطقه‌ای مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و در راستای مسئولیت اجتماعی دانشگاه تهیه شده است.
این کار بدون دریافت هزینه و با هدف کمک به فهم بهتر مسئله مسکن و طرح دوباره آن در عرصه عمومی منتشر شده است.
مسکن فقط یک کالا نیست؛ امکان زیستن، حق همه است.

     [دانلود فایل ویژه‌نامه]